Sprzęt do płukania piasku: jak zrównoważyć usuwanie gliny, odzyskiwanie drobnego piasku i zużycie wody

Skuteczne mycie piasku nie polega po prostu na usunięciu jak największej ilości drobnego materiału. Obieg płuczący musi oddzielać niepożądaną glinę, muł i zanieczyszczenia powierzchniowe, zatrzymując jednocześnie cząsteczki piasku wymagane w gotowym produkcie. Jednocześnie musi kontrolować zużycie wody, odprowadzanie szlamu i wilgotność produktu.

Wymagania te mogą być ze sobą sprzeczne. Zwiększenie przepływu wody lub intensywności mycia może poprawić usuwanie niektórych zanieczyszczeń, ale może również spowodować przedostanie się do przelewu cennego drobnego piasku. Zatrzymanie większej ilości drobnego materiału może poprawić wydajność produktu, jednocześnie utrudniając spełnienie określonych wymagań dotyczących czystości lub klasyfikacji.

Do oceny producentów kruszyw sprzęt do płukania piaskunajbardziej użytecznym podejściem jest zbadanie trzech powiązanych wyników: skuteczności usuwania niepożądanego materiału, ilości odzyskanego piasku nadającego się do sprzedaży oraz ilości wody wymaganej w całym procesie. Właściwa równowaga zależy od gradacji nadawy, właściwości gliny, specyfikacji gotowego piasku, konfiguracji sprzętu i dostępnego systemu uzdatniania wody.

Co tak naprawdę musi usunąć proces płukania piasku?

Glina, muł i zanieczyszczenie powierzchni

Piasek naturalny i sztuczny może zawierać niechciany drobny materiał, ale rodzaj zanieczyszczenia ma znaczenie. Glina może występować w postaci luźnych cząstek lub powłok i grudek przyczepionych do większych ziaren. Podczas mycia w wodzie procesowej mogą znajdować się muły i drobne cząstki mineralne. Ilość mieszania mechanicznego potrzebnego do usunięcia zanieczyszczeń zależy częściowo od tego, jak mocno przylegają one do piasku.

Prosty etap mycia i klasyfikacji hydraulicznej może usunąć łatwo rozproszone drobne zanieczyszczenia. Silniej związane powłoki gliny lub grudki gliny mogą wymagać dodatkowego ścierania lub płukania przed skutecznym oddzieleniem. To rozróżnienie jest ważne, ponieważ separacja hydrauliczna nie jest w stanie usunąć zanieczyszczeń, które nie zostały wcześniej dostatecznie uwolnione z większych cząstek.

Na przykład kawałek materiału bogatego w glinę, który pozostaje w postaci stosunkowo dużej bryły, może zachowywać się inaczej niż pojedyncze cząstki gliny rozproszone w wodzie do mycia. Jeśli proces mycia nie usunie zanieczyszczeń, samo zwiększenie przepływu wody może nie rozwiązać podstawowego problemu. Pierwszym krokiem jest zatem ustalenie, co należy usunąć i czy zanieczyszczenia można oddzielić w proponowanych warunkach mycia.

Niepożądane kary a drobny piasek nadający się do sprzedaży

Nie każdy drobny materiał jest odpadem. Produkt piaskowy może wymagać kontrolowanej proporcji mniejszych cząstek mineralnych, aby spełnić zamierzoną klasyfikację. Usunięcie zbyt dużej ilości tej frakcji może zmienić rozkład wielkości cząstek i zmniejszyć ilość nadającego się do sprzedaży produktu.

Oznacza to, że myjni nie należy oceniać wyłącznie na podstawie masy materiału odprowadzanego wraz z szlamem. Przelew może zawierać niepożądaną glinę i muł, ale może również zawierać drobne cząstki piasku, które wchodzą w skład docelowego produktu końcowego.

Rozróżnienie to jest szczególnie ważne w przypadku piasku przemysłowego, w przypadku którego procesy kruszenia i kształtowania mogą generować znaczne ilości drobnych cząstek mineralnych. To, czy cząstki te powinny pozostać w produkcie, zależy od zamierzonego zastosowania i obowiązujących wymagań akceptacyjnych. Producent dostarczający piasek do betonu, piasek zaprawowy lub inne kruszywo sortowane może spotkać się z różnymi ograniczeniami dotyczącymi zawartości drobnego pyłu i jego uziarnienia.

W związku z tym przydatne badanie zmywalności powinno obejmować zarówno analizę wielkości cząstek, jak i ocenę charakteru drobnego materiału.

Gradacja paszy i wymagania dotyczące jakości produktu

Gradacja surowca określa, ile materiału jest dostępnego w każdym zakresie wielkości cząstek przed rozpoczęciem mycia. Jeżeli nadawa zawiera już zbyt mało materiału w wymaganej frakcji drobnego piasku, obieg płuczący nie jest w stanie wytworzyć brakujących cząstek. Należy dokonać przeglądu wcześniejszych etapów kruszenia i klasyfikacji.

I odwrotnie, gdy surowiec zawiera nadmierną ilość niepożądanych cząstek, system płuczący musi usunąć wystarczającą ilość tej frakcji bez utraty nadmiernych ilości akceptowalnego piasku.

Właściwa ocena sprzętu powinna zatem porównać rozkład wielkości suchych cząstek napływającego piasku, wymaganą klasyfikację produktu końcowego, ilość i właściwości niepożądanej gliny lub mułu oraz oczekiwany rozkład cząstek stałych pomiędzy przemytym produktem a przelewem. Wymaganą granicę separacji należy określić przed wyborem ustawień sprzętu lub dodatkowych etapów odzyskiwania.

Dlaczego drobny piasek wypływa z przelewem?

Osadzanie cząstek i separacja hydrauliczna

Wiele procesów przemywania i klasyfikacji piasku wykorzystuje różnice w ruchu cząstek w wodzie. W uproszczonych warunkach osiadania większe lub gęstsze cząstki zazwyczaj osiadają łatwiej niż mniejsze cząstki o podobnym kształcie i gęstości. Jednakże na rzeczywistą separację wpływa kształt cząstek, stężenie, turbulencja i warunki hydrauliczne wewnątrz urządzenia.

Drobne cząstki mogą pozostać zawieszone wystarczająco długo, aby przedostać się do wylotu przelewowego. Separacja niekoniecznie jest ostra. Klasyfikator hydrauliczny może pozwolić części cząstek w pobliżu skutecznej granicy separacji na przedostanie się do dowolnego strumienia.

Z tego powodu obwód myjący może utracić cenny drobny piasek, nawet jeśli urządzenie działa mechanicznie zgodnie z przeznaczeniem. Wynik zależy od warunków pracy i rozkładu wielkości cząstek w paszy, a nie tylko od tego, czy sprzęt myjący działa.

Jak przepływ wody przenosi drobne cząstki

Przepływ wody pełni podczas mycia kilka ważnych funkcji. Może pomóc w rozproszeniu drobnego materiału, przemieszczeniu niepożądanych cząstek stałych w kierunku wylotu i utrzymaniu warunków hydraulicznych niezbędnych do separacji. Ale zmiana przepływu zmienia także transport cząstek.

Kiedy prędkość wody i turbulencja wzrastają w określonej strefie separacji, cząstki, które w przeciwnym razie osiadłyby lub pozostały w produkcie, mogą zostać przeniesione w stronę przelewu. Nie oznacza to, że każde zwiększenie przepływu wody automatycznie zwiększa utratę piasku. Wynik zależy od geometrii sprzętu, stężenia nadawy, obciążenia hydraulicznego i mechanizmu separacji.

Oznacza to, że nie należy regulować przepływu wody bez uwzględnienia odzysku produktu. Jeśli po dostosowaniu procesu przelew stanie się wyraźnie bardziej obciążony cząstkami stałymi, należy pobrać reprezentatywną próbkę w celu ustalenia, co faktycznie zawierają te cząstki stałe. Sam wygląd wizualny nie jest w stanie określić, czy w obwodzie następuje utrata nadającego się do sprzedaży piasku, czy też usuwana jest głównie niepożądana glina i muł.

Intensywność prania a odzysk produktu

System myjący musi spełniać dwa powiązane, ale różne zadania: usunąć niepożądane zanieczyszczenia i oddzielić je od użytecznego produktu. W niektórych warunkach większe mieszanie może poprawić uwalnianie zanieczyszczeń. Większy przepływ hydrauliczny może poprawić transport uwolnionego drobnego pyłu do strumienia odpadów. Żadna korekta nie gwarantuje lepszej ogólnej wydajności produktu.

Przydatna ocena wydajności mierzy zarówno redukcję niepożądanych zanieczyszczeń, jak i odzysk materiału, który spełnia wymagania zamierzonego produktu. Jeśli jakość czyszczenia ulegnie poprawie, ale produkt straci zbyt dużo wymaganej drobnej frakcji, proces może wymagać innego ustawienia klasyfikacji, etapu odzysku lub wcześniejszej metody przygotowania.

Celem nie jest maksymalne usunięcie kar. Jest to akceptowalny produkt gotowy, którego stopień odzysku jest uzasadniony technicznie i ekonomicznie.

Kiedy uzasadniony jest dodatkowy sprzęt do odzyskiwania drobnego piasku?

Pomiar ciał stałych utraconych w wyniku przelewu

Przed dodaniem systemu odzysku operator powinien ustalić, czy istniejący nadmiar zawiera wystarczającą ilość produktu nadającego się do odzyskania, aby uzasadnić dalsze przetwarzanie. To wymaga czegoś więcej niż tylko obserwacji mętnej wody. Należy pobrać reprezentatywną próbkę przelewową i zmierzyć stężenie substancji stałych oraz rozkład wielkości cząstek.

Następnie na podstawie przepływu zawiesiny i stężenia substancji stałych można oszacować przepływ suchych substancji stałych opuszczających przelew, stosując pomiary na podstawie stałej masy. Kolejnym pytaniem jest, jaka część tych cząstek mieści się w wymaganej specyfikacji gotowego piasku.

Jeśli większość pozostałości stałych składa się z niepożądanej gliny i mułu, ich odzyskanie może pogorszyć jakość produktu. Jeśli znacząca frakcja składa się z akceptowalnych ziaren piasku, warto rozważyć dodatkową separację.

Aby uzyskać wiarygodne wyniki, pobieranie próbek powinno obejmować reprezentatywne warunki operacyjne, a nie pojedynczy moment, w którym instalacja jest wyjątkowo czysta, przeciążona lub niedostatecznie zasilana.

Opcje odzyskiwania oparte na hydrocyklonie

W niektórych obiegach płuczących można zastosować hydrocyklon w celu klasyfikacji szlamu i odzyskania części frakcji piasku, która w przeciwnym razie opuściłaby się wraz z przelewem wody płuczącej. W typowym układzie szlam dostarczany jest do cyklonu pod ciśnieniem. Powstały przepływ wewnętrzny oddziela cząstki zgodnie z ich zachowaniem w warunkach hydraulicznych urządzenia.

Dolny materiał jest na ogół wzbogacony w grubsze lub łatwiej oddzielane cząstki stałe, podczas gdy przelew zawiera większą część drobniejszego materiału i wody. Jednakże cyklon nie zapewnia idealnie ostrego cięcia wielkości cząstek.

Jego wydajność zależy od czynników obejmujących geometrię cyklonu, ciśnienie zasilania, stężenie substancji stałych, właściwości cząstek i wybrane warunki pracy. Odzyskane ciała stałe mogą wymagać dodatkowego odwodnienia przed dodaniem do gotowego piasku.

Obieg odzyskiwania może zatem obejmować misę ściekową, pompę, hydrocyklon i odpowiedni układ odwadniający. Są to możliwe konfiguracje procesów przemysłowych, a nie stwierdzenie, że każda płuczka piasku RION jest wyposażona w sprzęt do odzyskiwania hydrocyklonu.

Dopasowanie systemów odzyskiwania do warunków szlamu

System odzyskiwania należy wybrać w oparciu o rzeczywiste warunki szlamu. Nadmierne różnice w stężeniu surowca mogą zmienić zachowanie separacji. Niespójne działanie pompy lub ciśnienie mogą również sprawić, że wyniki odzyskiwania będą mniej przewidywalne.

Szczególnie ważny jest rozkład wielkości cząstek docelowej odzyskanej frakcji. Odzyskiwanie materiału tylko dlatego, że jest obecny w przelewie, może przynieść efekt przeciwny do zamierzonego, jeśli materiał ten nie wchodzi w skład gotowego produktu.

Wybór sprzętu powinien uwzględniać oczekiwaną masę odzyskiwalną, dokładność separacji, potrzeby w zakresie odwadniania w dalszej części procesu oraz wpływ odzyskanego materiału na ostateczną klasyfikację. Dodatkowy sprzęt do odzyskiwania zwiększa również koszty kapitałowe, zużycie energii, konserwację i złożoność procesu.

Jest to uzasadnione, gdy zmierzony odzysk produktu i korzyści operacyjne potwierdzają te dodatkowe wymagania – nie tylko dlatego, że w ściekach widoczne są części stałe.

Jak należy oceniać zużycie wody i postępowanie z gnojowicą?

Woda słodka, woda z recyklingu i straty procesowe

Instalacja myjąca może przepuszczać znaczną ilość wody bez zużywania całej jej objętości jako świeżej wody uzupełniającej. To rozróżnienie jest istotne przy ocenie zapotrzebowania na wodę. Przepływ wody brutto przez urządzenia myjące obejmuje zarówno wodę świeżą, jak i wodę obiegową, w przypadku której zainstalowano pętlę odzysku.

Rzeczywista woda uzupełniająca jest wymagana, aby zastąpić wodę opuszczającą system mokrym produktem, odprowadzaną zawiesiną, parowaniem, wyciekami i innymi stratami, po uwzględnieniu wszelkiej wody zewnętrznej wchodzącej do procesu.

Dla uproszczonego bilansu wodnego w stanie ustalonym bez innych dopływów wody: Świeża woda uzupełniająca = Woda opuszczająca produkt + Woda wypływająca z odpadami poflotacyjnymi + Inne nieodzyskane straty wody. Zakłada się, że zapasy znajdujące się w obiegu nie zwiększają się ani nie zmniejszają w okresie pomiarowym.

Podczas uruchamiania, wyłączania lub zmian w zbiorniku w stawie należy również uwzględnić zmianę w magazynowanej wodzie. Instalacja stosująca wysoki współczynnik cyrkulacji wewnętrznej może zatem mieć stosunkowo niskie zapotrzebowanie na wodę słodką, jeśli duża część wody procesowej zostanie pomyślnie odzyskana.

I odwrotnie, słaba wydajność osadzania lub nadmierne wydzielanie wody z szlamem może zwiększyć zapotrzebowanie na uzupełnienie. Zużycie wody należy zawsze raportować, uwzględniając jasne granice systemu i podstawę działania.

Zawiesiny stałe i obciążenia systemu osadzania

Urządzenia myjące stanowią tylko jedną część obwodu przetwarzania mokrego kruszywa. Należy opanować nadmiar, zwłaszcza gdy zawiera on znaczną ilość drobnych zawieszonych cząstek stałych. Jeśli gnojowica jest odprowadzana do osadnika, nagromadzenie cząstek stałych stopniowo zmniejsza dostępną pojemność magazynowania. Aby utrzymać efektywne działanie, może być konieczne okresowe usuwanie ciał stałych.

Układ oczyszczania musi uwzględniać zarówno przepływ hydrauliczny, jak i masę ciał stałych wchodzących do układu. Staw, który może pomieścić wymaganą ilość wody, może nadal być trudny w obsłudze, jeśli obciążenie osadami jest nadmierne.

W zależności od warunków projektu możliwe elementy procesu obejmują osadniki, urządzenia klarujące, systemy zagęszczania i odwadnianie mechaniczne. Przydatność każdej opcji zależy od właściwości substancji stałych, dostępnego terenu, wymagań dotyczących zrzutów, kosztów operacyjnych i zamierzonej metody ponownego wykorzystania wody.

Do oceny kupujących sprzęt do płukania piasku, wymagane urządzenia do zarządzania wodą i szlamem należy sprawdzić jako część całego obwodu mycia, a nie traktować je jako niepowiązane akcesoria.

Jak jakość wody poddanej recyklingowi wpływa na pranie

Woda procesowa poddana recyklingowi jest cenna, ponieważ może zmniejszyć zapotrzebowanie na wodę słodką, ale jakość wody musi pozostać odpowiednia dla zamierzonego procesu separacji. Woda zawierająca duże stężenie zawieszonej gliny i mułu może zmieniać warunki hydrauliczne w obiegu myjącym i zwiększać ryzyko przedostania się drobnego materiału do gotowego produktu.

Efekty zależą od stężenia zawiesiny, składu mineralnego, składu chemicznego wody i konfiguracji sprzętu. Dlatego system uzdatniania powinien być w stanie utrzymać jakość wody w zakresie wymaganym do niezawodnego mycia.

Operator mający do czynienia z niestabilną jakością piasku powinien sprawdzić nie tylko ustawienia sprzętu myjącego, ale także zmiany zawartości substancji stałych w wodzie pochodzącej z recyklingu. Odzyskiwanie wody i jakość produktu to kwestie inżynieryjne powiązane.

Jak odwadnianie wpływa na gotową obróbkę piasku?

Wilgoć resztkowa po praniu

Przemyty piasek zazwyczaj opuszcza mokry etap przetwarzania, a woda pozostaje pomiędzy i wokół jego cząstek. Pozostała ilość zależy od klasyfikacji materiału, kształtu cząstek, mechanizmu odwadniania i czasu dostępnego na drenaż.

Drobny piasek zazwyczaj stwarza większe wyzwania w zakresie odwadniania niż grubszy materiał, ponieważ mniejsze pory i siły kapilarne mogą zatrzymać więcej wody. Pralka może skutecznie usuwać niepożądane zanieczyszczenia bez wytwarzania piasku o zawartości wilgoci wymaganej do natychmiastowego transportu, składowania lub dalszej obróbki.

Dlatego skuteczność czyszczenia i skuteczność odwadniania należy mierzyć oddzielnie.

Składowanie i transport mokrego piasku

Nadmierna wilgoć może wpływać na właściwości użytkowe gotowego piasku. Mokry materiał może przylegać do powierzchni sprzętu, gromadzić się w punktach przeładunku lub odprowadzać wodę do obszaru składowania. Zmiany zawartości wilgoci mogą również wpływać na gęstość nasypową i interpretację tonażu produkcyjnego.

Z tego powodu odczyt mokrego tonażu nie powinien być automatycznie traktowany jako ta sama ilość suchego piasku nadającego się do sprzedaży. Jeżeli oceniana jest wydajność produkcji, pomiary należy przeliczyć na stałą zawartość suchej masy.

W przypadku, gdy wilgotność produktu może się zmieniać, należy również wziąć pod uwagę drenaż stosów, zarządzanie spływem i konstrukcję przenośnika.

Gdy potrzebne jest dodatkowe odwadnianie

Oddzielny etap odwadniania może być uzasadniony, gdy wilgotność resztkowa sprzętu myjącego przekracza wymagania późniejszej obsługi lub dostawy produktu. Można rozważyć sita odwadniające i inny odpowiedni sprzęt w zależności od rozkładu wielkości cząstek i układu procesu.

Decyzję należy poprzeć rzeczywistymi pomiarami wilgotności produktu i określonym celem postępowania. Dodatkowe odwadnianie nie poprawia automatycznie usuwania gliny ani odzyskiwania drobnego piasku. Dotyczy innego celu procesu.

Prawidłowo zaprojektowany obieg mycia może zatem wymagać oddzielnych etapów wyposażenia do czyszczenia, klasyfikacji hydraulicznej, odzyskiwania drobnych cząstek i redukcji wilgoci. Połączenie tego wszystkiego w jeden, nieokreślony wskaźnik wydajności sprawia, że ​​porównywanie sprzętu jest mniej wiarygodne.

Jak kupujący mogą ocenić rzeczywistą skuteczność prania?

Pobieranie próbek paszy, przemytego piasku i przelewu

Najbardziej użyteczna ocena wydajności prania rozpoczyna się od pomiarów w głównych punktach wejścia i wyjścia materiału. Należy pobrać reprezentatywne próbki z przychodzącej paszy, umytego produktu oraz przelewu lub strumienia odpadów. Próbki powinny być powiązane ze zmierzonymi lub racjonalnie ustalonymi natężeniami przepływu w tym samym przedziale operacyjnym.

Dla każdego strumienia odpowiednie pomiary mogą obejmować rozkład wielkości cząstek, zawartość suchych substancji stałych, wilgotność i ilość niepożądanych zanieczyszczeń. Metody pobierania próbek muszą również uwzględniać segregację i zmienność procesu.

Próbka pobrana z powierzchni stosu lub z izolowanego miejsca w kanale szlamu może nie reprezentować całego strumienia materiału. Jeżeli wyniki wykorzystuje się do odbioru sprzętu lub gwarancji procesu, plan pobierania próbek i metody badań powinny zostać uzgodnione przed rozpoczęciem oceny.

Ustalenie bilansu piasku i wody

Rozważmy uproszczony przykład, w którym przychodząca pasza zawiera 100 ton suchej masy na godzinę. Załóżmy, że pomiary pokazują, że 88 ton na godzinę przedostaje się do umytego produktu, a 12 ton na godzinę opuszcza przez strumień ścieków lub przelew. Następnie obliczany jest całkowity bilans suchych substancji stałych 100 = 88 + 12.

Całkowity odzysk suchej masy do strumienia produktu wynosi 88 / 100 × 100 = 88%. Liczba ta nie dowodzi jednak, że odzyskano 88% cennego piasku. 12 ton na godzinę opuszczające obwód może zawierać zarówno niepożądane drobne cząstki, jak i cząstki spełniające wymagania dotyczące produktu końcowego.

Aby oszacować odzysk nadającego się do sprzedaży piasku, operator musi określić masę docelowej frakcji cząstek wchodzącej i wychodzącej z każdego strumienia. Załóżmy na przykład, że analiza wielkości cząstek wskazuje 90 ton docelowego piasku na godzinę w nadawie i 85 ton na godzinę tej docelowej frakcji w gotowym produkcie. Następnie nastąpi odzysk frakcji docelowej 85/90 × 100 ≈ 94,4%.

Wszystkie powyższe wartości mają charakter poglądowy i nie stanowią wyników testów sprzętu RION. Pokazują, dlaczego całkowity odzysk substancji stałych i odzysk użytecznego piasku to różne pomiary.

Oddzielny bilans wodny powinien uwzględniać wodę wprowadzaną z mokrą paszą, dopływem świeżej wody uzupełniającej, przepływ recyrkulowany, wilgotność produktu i odprowadzanie ścieków. Stosowanie porównywalnych baz suchych i wodnych pomaga odróżnić rzeczywiste straty produktu od różnic spowodowanych zmianą zawartości wilgoci.

Porównanie wyników czyszczenia, odzyskiwania i odwadniania

Praktyczna ocena akceptacji powinna oceniać każdy główny cel procesu oddzielnie.

Żaden pojedynczy pomiar nie obejmuje całego procesu. Obieg płuczący wytwarzający wyjątkowo czysty piasek, ale tracący nadmierne, cenne drobne cząstki, może być nieatrakcyjny z ekonomicznego punktu widzenia. Obwód z wysokim odzyskiem cząstek stałych może być również nieodpowiedni, jeśli zatrzymuje nieakceptowalną glinę lub wytwarza nieodpowiednią klasę.

Najlepsza konfiguracja spełnia określoną jakość produktu, zachowując jednocześnie rozsądną równowagę odzysku, zapotrzebowania na wodę i wymagań operacyjnych.

Jakie dane należy podać w propozycji sprzętu do płukania piasku?

Gradacja paszy, zawartość gliny i specyfikacja produktu

Przed wyborem sprzętu kupujący powinni ustalić właściwości materiału, który faktycznie wejdzie do obwodu prania. Istotne informacje obejmują rozkład wielkości cząstek paszy, ilość materiału poniżej zamierzonego zakresu separacji, zawartość gliny, maksymalną wielkość cząstek i oczekiwane wahania jakości paszy.

Jeżeli glina występuje, kupujący powinien wyjaśnić, czy występuje ona głównie w postaci rozproszonych miałów, powłok czy grudek. Wymaganą klasyfikację produktu końcowego i kryteria czystości należy podać oddzielnie od przychodzących danych paszowych.

Jeżeli piasek jest wytwarzany za pomocą poprzedzającego urządzenia do kruszenia lub kształtowania, np Piaskarka VSI, wynikającą z tego gradację należy mierzyć, a nie wyciągać na podstawie samej kategorii sprzętu.

Wcześniejsze urządzenia przesiewające mogą również wpływać na rozkład wielkości cząstek wchodzących do przemywania. RION Wibrujący ekran jest jedną odpowiednią kategorią produktu na linii przetwarzania kruszywa.

Wymagana przepustowość i warunki wodne

We wniosku należy jasno określić, czy zdolność produkcyjna wyrażona jest jako pasza mokra, sucha pasza stała czy produkt gotowy. Ilości te nie są zamienne.

Dostawca sprzętu potrzebuje również informacji na temat dostępnej wody technologicznej, tego, czy wymagany jest recykling, oczekiwanej jakości wody i praktycznych możliwości postępowania z szlamem. Jeżeli w obiekcie dostępna jest ograniczona dostępność świeżej wody lub ograniczona przestrzeń na osadniki, ograniczenia te mogą mieć duży wpływ na ogólną konfigurację mycia.

Sama pojemność nie wystarczy do określenia pełnego procesu mycia.

Zakres sprzętu i ograniczenia miejsca

Kupujący i dostawca sprzętu powinni ustalić, które etapy procesu wchodzą w proponowany zakres. Podstawowa płuczka, płuczka z oddzielnym odzyskiem drobnego piasku i kompletny obieg obejmujący uzdatnianie wody i odwadnianie produktu nie są systemami równoważnymi.

Propozycja powinna określać interfejsy sprzętu, media, fundamenty, dostępną przestrzeń instalacyjną i wszelkie wymagania dotyczące dalszej obsługi. Należy również określić, w jaki sposób mierzona będzie klasyfikacja produktu końcowego, odzysk i wilgotność, jeżeli wyniki te stanowią część wymagań projektu.

RION zapewnia Podkładka do piasku sprzęt do zastosowań związanych z przetwarzaniem kruszywa. W celu omówienia konkretnego projektu kupujący mogą przesłać reprezentatywne dane dotyczące pasz, wymaganą klasę piasku, przepustowość i warunki miejsca za pośrednictwem Strona kontaktowa RION.

Najskuteczniejszy obieg płukania piasku niekoniecznie jest tym, który usuwa największą ilość drobnego materiału. To ten, który usuwa zanieczyszczenia, które należy odrzucić, zatrzymuje odpowiednią proporcję cennego piasku i działa w ramach ograniczeń wodnych i przeładunkowych terenu.

Osiągnięcie tej równowagi zaczyna się od zrozumienia rzeczywistej paszy i zmierzenia, dokąd w trakcie procesu trafiają zarówno cząstki stałe, jak i woda.