Kum Yıkama Ekipmanı: Kil Temizleme, İnce Kum Geri Kazanımı ve Su Kullanımı Nasıl Dengelenir?

Etkili kum yıkama, yalnızca mümkün olduğu kadar çok ince malzemenin çıkarılması meselesi değildir. Bir yıkama devresi, bitmiş üründe gerekli olan kum parçacıklarını tutarken, istenmeyen kil, silt ve yüzey kirliliğini de ayırmalıdır. Aynı zamanda su tüketimini, çamur tahliyesini ve ürün nemini de yönetmelidir.

Bu gereksinimler çatışabilir. Su akışının veya yıkama yoğunluğunun arttırılması, bazı kirletici maddelerin uzaklaştırılmasını iyileştirebilir, ancak aynı zamanda değerli ince kumun taşmaya da taşınmasına neden olabilir. Daha fazla ince malzemenin tutulması, belirli bir temizlik veya sınıflandırma gereksiniminin karşılanmasını zorlaştırırken ürün verimini artırabilir.

Agrega üreticileri için değerlendirme kum yıkama ekipmanları, en yararlı yaklaşım birbiriyle bağlantılı üç sonucu incelemektir: İstenmeyen malzemenin ne kadar etkili bir şekilde uzaklaştırıldığı, ne kadar satılabilir kumun geri kazanıldığı ve sürecin tamamı için ne kadar su gerektiği. Doğru denge, besleme gradasyonuna, kil özelliklerine, bitmiş kumun özelliklerine, ekipman konfigürasyonuna ve mevcut su arıtma sistemine bağlıdır.

Kum Yıkama İşleminin Aslında Neleri Ortadan Kaldırması Gerekir?

Kil, Silt ve Yüzey Kirliliği

Doğal kum ve üretilmiş kum, istenmeyen ince materyaller içerebilir ancak kirliliğin türü önemlidir. Kil, gevşek parçacıklar halinde veya daha büyük tanelere bağlı kaplamalar ve topaklar halinde oluşabilir. Yıkama sırasında proses suyunda silt ve ince mineral parçacıkları asılı kalabilir. Kirliliği serbest bırakmak için gereken mekanik çalkalama miktarı kısmen kuma ne kadar güçlü yapıştığına bağlıdır.

Basit bir yıkama ve hidrolik sınıflandırma aşaması, kolaylıkla dağılmış ince kirleticileri ortadan kaldırabilir. Daha güçlü bir şekilde bağlanmış kil kaplamaları veya kil topakları, etkili bir şekilde ayrılmadan önce ilave yıpratma veya fırçalama gerektirebilir. Bu ayrım önemlidir çünkü hidrolik ayırma, ilk önce daha büyük parçacıklardan yeterince arındırılmamış kirleticileri gideremez.

Örneğin, nispeten büyük bir yığın halinde kalan kil açısından zengin bir malzeme parçası, yıkama suyunda dağılmış tek tek kil parçacıklarından farklı davranabilir. Yıkama işlemi kirliliği ortadan kaldıramazsa, taşan suyun artırılması tek başına altta yatan sorunu düzeltmeyebilir. Bu nedenle ilk adım, neyin uzaklaştırılması gerektiğini ve kirletici maddelerin önerilen yıkama koşulları altında ayrılıp ayrılamayacağını belirlemektir.

İstenmeyen İnce Tanelere Karşı Satılabilir İnce Kum

Tüm ince malzemeler atık değildir. Bir kum ürünü, amaçlanan derecelendirmeyi karşılamak için kontrollü oranda daha küçük mineral parçacıkları gerektirebilir. Bu fraksiyonun çok fazlasının uzaklaştırılması, partikül boyutu dağılımını değiştirebilir ve satılabilir ürün miktarını azaltabilir.

Bu, bir yıkama tesisinin yalnızca bulamaçla birlikte boşaltılan malzeme kütlesine göre değerlendirilmemesi gerektiği anlamına gelir. Taşma, istenmeyen kil ve silt içerebilir, ancak aynı zamanda amaçlanan nihai ürüne ait ince kum parçacıkları da içerebilir.

Bu ayrım, kırma ve şekillendirme işlemlerinin önemli miktarlarda ince mineral parçacıkları oluşturabildiği üretilmiş kum için özellikle önemlidir. Bu parçacıkların üründe kalıp kalmayacağı, amaçlanan uygulamaya ve geçerli kabul gerekliliklerine bağlıdır. Beton kumu, harç kumu veya başka bir derecelendirilmiş agrega ürünü tedarik eden bir üretici, ince içerik ve derecelendirme konusunda farklı sınırlarla karşılaşabilir.

Sonuç olarak, yararlı bir yıkanabilirlik incelemesi hem parçacık boyutu analizini hem de ince malzemenin doğasına ilişkin bir değerlendirmeyi içermelidir.

Yem Derecelendirmesi ve Ürün Kalitesi Gereksinimleri

Besleme derecelendirmesi, yıkama başlamadan önce her parçacık boyutu aralığında ne kadar malzemenin mevcut olduğunu belirler. Beslemede gerekli ince kum fraksiyonunda zaten çok az malzeme varsa, yıkama devresi bu eksik parçacıkları üretemez. Girişteki kırma ve sınıflandırma aşamaları gözden geçirilmelidir.

Tersine, yem aşırı miktarda istenmeyen ince parçacıklar içerdiğinde, yıkama sistemi, aşırı miktarlarda kabul edilebilir kum kaybetmeden bu bölümün yeterli miktarda çıkarılması gerekir.

Bu nedenle anlamlı bir ekipman değerlendirmesi, gelen kumun kuru parçacık boyutu dağılımını, gerekli son ürün sınıflandırmasını, istenmeyen kil veya siltin miktarı ve özelliklerini ve yıkanmış ürün ile taşma arasında beklenen katı madde dağılımını karşılaştırmalıdır. Gerekli ayırma sınırı, ekipman ayarları veya ek kurtarma aşamaları seçilmeden önce tanımlanmalıdır.

İnce Kum Neden Yıkama Taşmasıyla Ayrılır?

Partikül Çökeltme ve Hidrolik Ayırma

Birçok kum yıkama ve sınıflandırma işlemi, su içindeki parçacık hareketindeki farklılıkları kullanır. Basitleştirilmiş çökelme koşulları altında, daha büyük veya daha yoğun parçacıklar genellikle benzer şekil ve yoğunluktaki daha küçük parçacıklara göre daha kolay çöker. Ancak fiili ayırma parçacık şekli, konsantrasyon, türbülans ve ekipmanın içindeki hidrolik koşullardan etkilenir.

İnce parçacıklar taşma çıkışına doğru ilerleyecek kadar uzun süre askıda kalabilir. Ayırma mutlaka keskin değildir. Bir hidrolik sınıflandırıcı, etkili ayırma sınırına yakın parçacıkların bir bölümünün her iki akıma da rapor vermesine izin verebilir.

Bu nedenle, ekipman amaçlandığı gibi mekanik olarak çalışırken bile bir yıkama devresinde değerli ince kum kaybedilebilir. Sonuç, yalnızca yıkama ekipmanının çalışıp çalışmadığına değil, çalışma koşullarına ve beslemenin parçacık boyutu dağılımına bağlıdır.

Su Akışı İnce Parçacıkları Nasıl Taşır?

Su akışı, yıkama sırasında birçok önemli işlevi yerine getirir. İnce malzemenin dağıtılmasına, istenmeyen katıların tahliyeye doğru taşınmasına ve ayırma için gereken hidrolik koşulların korunmasına yardımcı olabilir. Ancak akışın değiştirilmesi parçacık taşınımını da değiştirir.

Belirli bir ayırma bölgesinde su hızı ve türbülans arttığında, aksi takdirde üründe çökecek veya üründe kalacak parçacıklar taşmaya doğru taşınabilir. Bu, su akışındaki her artışın otomatik olarak kum kaybını arttırdığı anlamına gelmez. Sonuç, ekipman geometrisine, besleme konsantrasyonuna, hidrolik yüklemeye ve ayırma mekanizmasına bağlıdır.

Bu, ürün geri kazanımı dikkate alınmadan su akışının ayarlanmaması gerektiği anlamına gelir. Proses ayarlamasından sonra taşma katı maddelerden gözle görülür şekilde ağırlaşırsa, bu katıların gerçekte ne içerdiğini belirlemek için temsili bir numune alınmalıdır. Tek başına görsel görünüm, pistin satılabilir kumu mu kaybettiğini yoksa ağırlıklı olarak istenmeyen kil ve alüvyonu mu kaldırdığını belirleyemez.

Yıkama Yoğunluğuna Karşı Ürün Geri Kazanımı

Bir yıkama sisteminin birbiriyle ilişkili ancak farklı iki görevi yerine getirmesi gerekir: İstenmeyen kirliliği ortadan kaldırmak ve onu yararlı üründen ayırmak. Daha fazla çalkalama, bazı durumlarda kirletici madde salınımını iyileştirebilir. Daha fazla hidrolik akış, serbest kalan ince tanelerin atık akışına doğru taşınmasını iyileştirebilir. Her iki ayarlama da daha iyi bir genel ürün verimini garanti etmez.

Yararlı bir performans değerlendirmesi, hem istenmeyen kirlenmenin azaltılmasını hem de amaçlanan ürün gereksinimlerini karşılayan malzemenin geri kazanılmasını ölçer. Temizleme iyileşirse ancak ürün gerekli ince fraksiyonun çoğunu kaybederse, prosesin farklı bir sınıflandırma ayarına, geri kazanım aşamasına veya yukarı yönde hazırlama yöntemine ihtiyacı olabilir.

Amaç, cezaların azami düzeyde kaldırılması değildir. Teknik ve ekonomik olarak makul bir geri kazanım oranına sahip, kabul edilebilir bir bitmiş üründür.

Ek İnce Kum Geri Kazanım Ekipmanı Ne Zaman Gerekir?

Taşmada Kaybolan Katı Maddelerin Ölçülmesi

Bir geri kazanım sistemi eklemeden önce operatör, mevcut taşma miktarının daha fazla işlemeyi gerektirecek kadar yeterli geri kazanılabilir ürün içerip içermediğini belirlemelidir. Bu, bulutlu suyu gözlemlemekten daha fazlasını gerektirir. Temsili bir taşma numunesi toplanmalı ve katı madde konsantrasyonu ve parçacık boyutu dağılımı ölçülmelidir.

Taşma akışından çıkan kuru katı madde akışı daha sonra tutarlı kütle bazında ölçümler kullanılarak bulamaç akışından ve katı madde konsantrasyonundan tahmin edilebilir. Bir sonraki soru, bu katıların ne kadarının gerekli bitmiş kum spesifikasyonuna girdiğidir.

Taşan katıların çoğu istenmeyen kil ve siltten oluşuyorsa, bunların geri kazanılması ürün kalitesini düşürebilir. Anlamlı bir kısım kabul edilebilir kum tanelerinden oluşuyorsa ilave ayırmanın değerlendirilmesi faydalı olabilir.

Güvenilir sonuçlar için numune alma işlemi tesisin olağandışı derecede temiz, aşırı yüklü veya yetersiz beslendiği tek bir an yerine temsili çalışma koşullarını kapsamalıdır.

Hidrosiklon Tabanlı Kurtarma Seçenekleri

Bazı yıkama devrelerinde bulamacı sınıflandırmak ve aksi takdirde yıkama suyunun taşmasıyla birlikte kalacak olan kum fraksiyonunun bir kısmını geri kazanmak için bir hidrosiklon kullanılabilir. Tipik bir düzenlemede bulamaç basınç altında siklona iletilir. Ortaya çıkan iç akış, parçacıkları ekipmanın hidrolik koşulları altındaki davranışlarına göre ayırır.

Alt akış genellikle daha kaba veya daha kolay ayrıştırılabilen katılar bakımından zenginleşirken taşma, daha büyük oranda daha ince malzeme ve su taşır. Bununla birlikte siklon mükemmel derecede keskin parçacık boyutunda bir kesim sağlamaz.

Performansı siklon geometrisi, besleme basıncı, katı madde konsantrasyonu, parçacık özellikleri ve seçilen çalışma koşulları gibi faktörlere bağlıdır. Geri kazanılan katıların bitmiş kuma dahil edilmeden önce ilave susuzlaştırılması gerekebilir.

Bu nedenle bir geri kazanım devresi bir karter, pompa, hidrosiklon ve uygun bir susuzlaştırma düzenlemesi içerebilir. Bunlar, her RION kum yıkama makinesinin hidrosiklon geri kazanım ekipmanı içerdiğine dair bir ifade değil, olası endüstriyel proses konfigürasyonlarıdır.

Geri Kazanım Sistemlerini Bulamaç Koşullarıyla Eşleştirme

Gerçek bulamaç koşullarına uygun bir geri kazanım sistemi seçilmelidir. Yem konsantrasyonundaki aşırı değişiklik, ayırma davranışını değiştirebilir. Tutarsız pompa çalışması veya basıncı da kurtarma sonuçlarının daha az öngörülebilir olmasına neden olabilir.

Hedef geri kazanılan fraksiyonun parçacık boyutu dağılımı özellikle önemlidir. Malzemenin sırf taşmada mevcut olması nedeniyle geri kazanılması, eğer malzeme bitmiş ürüne ait değilse verimsiz olabilir.

Ekipman seçiminde beklenen geri kazanılabilir kütle, ayırma doğruluğu, aşağı akış susuzlaştırma ihtiyaçları ve geri kazanılan malzemenin son sınıflandırma üzerindeki etkisi dikkate alınmalıdır. Ek kurtarma ekipmanı aynı zamanda sermaye maliyeti, enerji tüketimi, bakım ve süreç karmaşıklığını da beraberinde getirir.

Ölçülen ürün geri kazanımı ve işletim faydalarının bu ek gereklilikleri desteklemesi haklıdır; yalnızca bazı katıların atık su içinde görünür olması nedeniyle değil.

Su Tüketimi ve Bulamaç Kullanımı Nasıl Değerlendirilmelidir?

Tatlı Su, Geri Dönüşümlü Su ve Proses Kayıpları

Bir yıkama tesisi, önemli miktarda suyu, bu hacmin tamamını taze tamamlama suyu olarak tüketmeden sirküle edebilir. Su talebini değerlendirirken bu ayrım önemlidir. Yıkama ekipmanındaki brüt su akışı, bir geri kazanım döngüsünün kurulu olduğu hem taze hem de devridaim edilen suyu içerir.

Prosese giren herhangi bir dış su dikkate alındıktan sonra, sistemden çıkan suyun ıslak ürün, boşaltılan bulamaç, buharlaşma, sızıntı ve diğer kayıplarla değiştirilmesi için gerçek tamamlama suyu gereklidir.

Başka su girişi olmayan basitleştirilmiş kararlı durum su dengesi için: Taze tamamlama suyu = Ürünle birlikte çıkan su + Atıklarla birlikte çıkan su + Geri kazanılmamış diğer su kayıpları. Bu, dolaşımdaki envanterin ölçüm süresi boyunca artmadığını veya azalmadığını varsayar.

Başlatma, kapatma veya havuz deposundaki değişiklikler sırasında depolanan sudaki değişiklik de dahil edilmelidir. Dolayısıyla, yüksek iç sirkülasyon hızı kullanan bir tesisin, proses suyunun büyük bir kısmı başarılı bir şekilde geri kazanılırsa, nispeten düşük bir tatlı su ihtiyacı olabilir.

Bunun tersine, zayıf çökeltme performansı veya atık çamurla birlikte aşırı su çıkışı, tamamlama talebini artırabilir. Su tüketimi her zaman net bir sistem sınırı ve işletim esası ile rapor edilmelidir.

Bulamaç Katıları ve Çökeltme Sistemi Yükleri

Yıkama ekipmanı, ıslak agrega işleme devresinin yalnızca bir parçasıdır. Taşma, özellikle önemli miktarda ince askıda katı madde içerdiğinde yönetilmelidir. Bulamaç çökeltme havuzuna boşaltılırsa, katı maddelerin birikmesi mevcut depolama kapasitesini kademeli olarak azaltır. Etkili çalışmayı sürdürmek için katıların periyodik olarak uzaklaştırılması gerekebilir.

Arıtma düzenlemesi hem hidrolik akışı hem de sisteme giren katı madde kütlesini dikkate almalıdır. Gerekli su hacmini barındırabilen bir havuzun, çökelti yükünün aşırı olması durumunda çalıştırılması yine de zorlaşabilir.

Proje koşullarına bağlı olarak olası proses elemanları çökeltme havuzlarını, durultma ekipmanlarını, yoğunlaştırma sistemlerini ve mekanik susuzlaştırmayı içerir. Her seçeneğin uygunluğu katı madde özelliklerine, mevcut araziye, deşarj gereksinimlerine, işletme maliyetlerine ve suyun yeniden kullanılmasının amaçlanan yöntemine bağlıdır.

Değerlendiren alıcılar için kum yıkama ekipmanlarıgerekli su ve çamur yönetim tesisleri, ilgisiz aksesuarlar olarak değil, tüm yıkama devresinin bir parçası olarak gözden geçirilmelidir.

Geri Dönüştürülmüş Su Kalitesi Yıkamayı Nasıl Etkiler?

Geri dönüştürülmüş proses suyu, tatlı su talebini azaltabileceğinden değerlidir ancak su kalitesinin amaçlanan ayırma prosesine uygun kalması gerekir. Yüksek konsantrasyonda asılı kil ve silt içeren su, yıkama devresi içindeki hidrolik koşulları değiştirebilir ve ince malzemelerin nihai ürüne taşınması riskini artırabilir.

Etkiler askıda katı madde konsantrasyonuna, mineral bileşimine, su kimyasına ve ekipman konfigürasyonuna bağlıdır. Bu nedenle arıtma sistemi, su kalitesini güvenilir yıkama için gereken aralıkta tutabilmelidir.

Tutarsız kum kalitesiyle karşı karşıya kalan bir operatör, yalnızca yıkama ekipmanı ayarlarını değil aynı zamanda geri dönüştürülmüş su katı içeriğindeki değişiklikleri de incelemelidir. Su geri kazanımı ve ürün kalitesi birbiriyle bağlantılı mühendislik hususlarıdır.

Susuzlaştırma Bitmiş Kum İşlemeyi Nasıl Etkiler?

Yıkama Sonrası Kalan Nem

Yıkanmış kum genellikle parçacıkları arasında ve çevresinde su tutularak ıslak bir işlem aşamasından ayrılır. Kalan miktar malzeme cinsine, parçacık şekline, susuzlaştırma mekanizmasına ve drenaj için mevcut süreye bağlıdır.

İnce kum, daha küçük gözenekler ve kılcal kuvvetler daha fazla su tutabildiğinden, kaba malzemeye göre tipik olarak daha büyük susuzlaştırma zorlukları sunar. Bir çamaşır makinesi, anında taşıma, istifleme veya daha sonraki işlemler için gereken nem içeriğinde kum üretmeden, istenmeyen kirletici maddeleri etkili bir şekilde temizleyebilir.

Bu nedenle temizleme performansı ve susuzlaştırma performansı ayrı ayrı ölçülmelidir.

Islak Kumun Stoklanması ve Taşınması

Aşırı nem, bitmiş kumun kullanım özelliklerini etkileyebilir. Islak malzeme ekipman yüzeylerine yapışabilir, aktarma noktalarında birikebilir veya suyu stok alanına boşaltabilir. Nem içeriğindeki değişiklikler aynı zamanda yığın yoğunluğunu ve üretim tonajının yorumunu da etkileyebilir.

Bu nedenle ıslak tonaj okuması otomatik olarak aynı miktarda kuru satılabilir kum olarak değerlendirilmemelidir. Üretim verimi değerlendiriliyorsa ölçümler tutarlı kuru katı esasına dönüştürülmelidir.

Ürün neminin değişmesinin beklendiği durumlarda stok drenajı, akış yönetimi ve konveyör tasarımı da dikkate alınmalıdır.

İlave Susuzlaştırma Gerektiğinde

Yıkama ekipmanından kalan nemin daha sonraki işlem veya ürün teslimatı gerekliliklerini aştığı durumlarda, ayrı bir susuzlaştırma aşaması haklı gösterilebilir. Parçacık boyutu dağılımına ve proses düzenlemesine bağlı olarak susuzlaştırma ızgaraları ve diğer uygun ekipmanlar düşünülebilir.

Karar, gerçek ürün nem ölçümleri ve tanımlanmış bir işleme hedefi ile desteklenmelidir. İlave susuzlaştırma, kilin uzaklaştırılmasını veya ince kumun geri kazanılmasını otomatik olarak iyileştirmez. Farklı bir süreç hedefine hitap eder.

Bu nedenle doğru tasarlanmış bir yıkama devresi, temizleme, hidrolik sınıflandırma, ince partikül geri kazanımı ve nem azaltma için ayrı ekipman aşamaları gerektirebilir. Bunların hepsini belirtilmemiş tek bir performans rakamında birleştirmek, ekipman karşılaştırmasını daha az güvenilir hale getirir.

Alıcılar Gerçek Yıkama Performansını Nasıl Değerlendirebilir?

Yem, Yıkanmış Kum ve Taşma Numune Alma

En faydalı yıkama performansı değerlendirmesi, ana malzeme giriş ve çıkış noktalarındaki ölçümlerle başlar. Temsili numuneler gelen beslemeden, yıkanmış üründen ve taşma veya atık akışından alınmalıdır. Numuneler, aynı çalışma aralığı boyunca ölçülen veya makul şekilde belirlenmiş akış hızlarıyla ilişkilendirilmelidir.

Her bir akış için ilgili ölçümler parçacık boyutu dağılımını, kuru katı madde içeriğini, nemi ve istenmeyen kirlenme miktarını içerebilir. Numune alma yöntemleri ayrıca ayırma ve süreç değişkenliğini de hesaba katmalıdır.

Bir yığının yüzeyinden veya bir bulamaç kanalındaki izole bir konumdan alınan bir numune, malzeme akışının tamamını temsil etmeyebilir. Sonuçların ekipman kabulü veya proses garantileri için kullanıldığı durumlarda, değerlendirme başlamadan önce numune alma planı ve test yöntemleri üzerinde anlaşmaya varılmalıdır.

Kum ve Su Dengesinin Kurulması

Gelen beslemenin saatte 100 ton kuru katı madde içerdiği basitleştirilmiş bir örneği düşünün. Ölçümlerin, saatte 88 tonun yıkanan ürüne gittiğini ve saatte 12 tonun atık veya taşma akışından çıktığını gösterdiğini varsayalım. Toplam kuru-katı dengesi daha sonra 100 = 88 + 12.

Ürün akışındaki genel kuru katı madde geri kazanımı 88 / 100 × 100 = %88. Ancak bu rakam, değerli kumun %88'inin geri kazanıldığını kanıtlamıyor. Devreden çıkan saatte 12 ton, hem istenmeyen ince parçacıklar hem de nihai ürün gereksinimlerini karşılayan parçacıklar içerebilir.

Satılabilir kumun geri kazanımını tahmin etmek için operatörün, her akıntıya giren ve çıkan hedef parçacık fraksiyonunun kütlesini belirlemesi gerekir. Örneğin, parçacık boyutu analizinin, beslemede saatte 90 ton hedef kum ve bitmiş üründe bu hedef fraksiyonun saatte 85 tonunu tanımladığını varsayalım. Hedef fraksiyonun geri kazanımı daha sonra 85/90 × 100 ≈ %94,4.

Yukarıdaki tüm değerler örnek niteliğindedir ve RION ekipman testi sonuçları değildir. Toplam katı madde geri kazanımı ile faydalı kum geri kazanımının neden farklı ölçümler olduğunu gösteriyorlar.

Ayrı bir su dengesi, ıslak beslemeyle giren suyu, taze takviye beslemesini, geri dönüştürülmüş akışı, ürün nemini ve atık su tahliyesini hesaba katmalıdır. Karşılaştırılabilir kuru katılar ve su bazlarının kullanılması, gerçek ürün kaybını değişen nem içeriğinden kaynaklanan farklılıklardan ayırmaya yardımcı olur.

Temizleme, Geri Kazanım ve Susuzlaştırma Sonuçlarının Karşılaştırılması

Pratik bir kabul değerlendirmesi, her bir ana süreç hedefini ayrı ayrı değerlendirmelidir.

Tek bir ölçüm tüm süreci kapsamaz. Son derece temiz kum üreten ancak değerli ince taneleri aşırı derecede kaybeden bir yıkama devresi ticari olarak çekici olmayabilir. Yüksek katı geri kazanımına sahip bir devre, kabul edilemez kil tutarsa ​​veya yanlış derecelendirme üretirse uygun olmayabilir.

En iyi konfigürasyon, geri kazanım, su talebi ve işletme gereksinimleri arasında makul bir dengeyi korurken belirtilen ürün kalitesini karşılar.

Kum Yıkama Ekipmanı Teklifi İçin Hangi Veriler Sağlanmalıdır?

Yem Derecelendirmesi, Kil İçeriği ve Ürün Spesifikasyonu

Ekipmanı seçmeden önce, alıcılar yıkama devresine girecek malzemenin özelliklerini belirlemelidir. İlgili bilgiler, yem parçacık boyutu dağılımını, amaçlanan ayırma aralığının altındaki malzeme miktarını, kil içeriğini, maksimum parçacık boyutunu ve yem kalitesinde beklenen dalgalanmaları içerir.

Kilin mevcut olduğu durumlarda, alıcı bunun esas olarak dağılmış ince taneler, kaplamalar veya topaklar halinde mi oluştuğunu açıklamalıdır. Gerekli nihai ürün sınıflandırması ve temizlik kriterleri, gelen besleme verilerinden ayrı olarak sağlanmalıdır.

Kum, yukarı akışlı kırma veya şekillendirme ekipmanı ile üretiliyorsa, VSI Kum Makinesiortaya çıkan derecelendirme, yalnızca ekipman kategorisinden çıkarım yapmak yerine ölçülmelidir.

Yukarı yöndeki eleme düzenlemeleri aynı zamanda yıkamaya giren parçacık boyutu dağılımını da etkileyebilir. RION'lar Titreşimli Elek agrega işleme hattındaki ilgili ürün kategorilerinden biridir.

Gerekli Verim ve Su Koşulları

Teklifte, üretim kapasitesinin ıslak yem, kuru yem katıları veya bitmiş ürün olarak ifade edilip edilmediği açıkça belirtilmelidir. Bu miktarlar birbirinin yerine kullanılamaz.

Ekipman tedarikçisinin ayrıca mevcut proses suyu, geri dönüşümün gerekli olup olmadığı, beklenen su kalitesi ve çamur işleme için pratik seçenekler hakkında bilgiye ihtiyacı vardır. Sahada sınırlı tatlı su mevcudiyeti veya çökeltme tesisleri için kısıtlı alan varsa, bu kısıtlamaların genel yıkama konfigürasyonu üzerinde önemli bir etkisi olabilir.

Kapasite tek başına tam bir yıkama prosesini tanımlamak için yeterli değildir.

Ekipman Kapsamı ve Saha Kısıtlamaları

Alıcı ve ekipman tedarikçisi, önerilen kapsama hangi süreç aşamalarının dahil edildiğini belirlemelidir. Temel bir yıkayıcı, ayrı ince kum geri kazanımına sahip bir yıkayıcı ve su arıtma ile ürünün susuzlaştırılmasını içeren komple bir devre eşdeğer sistemler değildir.

Teklif, ekipman arayüzlerini, yardımcı programları, temelleri, mevcut kurulum alanını ve aşağı yöndeki taşıma gereksinimlerini tanımlamalıdır. Ayrıca, bu sonuçların proje gerekliliklerinin bir parçasını oluşturduğu durumlarda, bitmiş ürün sınıflandırmasının, geri kazanımının ve nemin nasıl ölçüleceğini de belirtmelidir.

RION sağlar Kum Yıkayıcı agrega işleme uygulamaları için ekipmanlar. Projeye özel bir tartışma için alıcılar, temsili besleme verilerini, gerekli kum derecelendirmesini, üretim miktarını ve saha koşullarını şu adresten gönderebilir: RION iletişim sayfası.

En etkili kum yıkama devresinin, en fazla miktarda ince malzemeyi gideren devre olması şart değildir. Reddedilmesi gereken kirleticileri ortadan kaldıran, uygun oranda değerli kumu tutan ve sahanın su ve kullanım kısıtlamaları dahilinde çalışan sistemdir.

Bu dengeye ulaşmak, gerçek beslemeyi anlamak ve süreç boyunca hem katıların hem de suyun nereye gittiğini ölçmekle başlar.