تجهیزات شستشوی شن و ماسه: نحوه متعادل کردن حذف خاک رس، بازیافت شن ریز و استفاده از آب

شستن موثر شن و ماسه صرفاً حذف تا حد امکان مواد ریز نیست. یک مدار شستشو باید خاک رس، سیلت و آلودگی سطح ناخواسته را جدا کند و در عین حال ذرات ماسه مورد نیاز در محصول نهایی را حفظ کند. در عین حال باید مصرف آب، تخلیه دوغاب و رطوبت محصول را مدیریت کند.

این الزامات می تواند در تضاد باشد. افزایش جریان آب یا شدت شستشو ممکن است حذف برخی از آلاینده‌ها را بهبود بخشد، اما همچنین می‌تواند ماسه ریز ارزشمند را به داخل سرریز منتقل کند. حفظ مواد ریز بیشتر ممکن است عملکرد محصول را بهبود بخشد و در عین حال برآوردن نیازهای تمیزی یا درجه بندی خاص را دشوارتر کند.

برای تولیدکنندگان کل در حال ارزیابی تجهیزات شستشوی شن و ماسهمفیدترین روش بررسی سه نتیجه مرتبط است: اینکه چگونه مواد ناخواسته به طور موثر حذف می شود، چه مقدار ماسه قابل فروش بازیافت می شود و چه مقدار آب برای فرآیند کامل نیاز دارد. تعادل صحیح به درجه بندی خوراک، ویژگی های خاک رس، مشخصات شن تمام شده، پیکربندی تجهیزات و سیستم تصفیه آب موجود بستگی دارد.

فرآیند شستشوی شن و ماسه در واقع باید چه چیزی را حذف کند؟

خاک رس، سیلت و آلودگی سطحی

شن و ماسه طبیعی و شن و ماسه تولیدی می تواند حاوی مواد ظریف ناخواسته باشد، اما نوع آلودگی مهم است. خاک رس ممکن است به صورت ذرات سست یا به صورت پوشش ها و توده های متصل به دانه های بزرگتر ظاهر شود. سیلت و ذرات معدنی ریز ممکن است در طول شستشو در آب فرآیند معلق شوند. مقدار همزدن مکانیکی مورد نیاز برای رهاسازی آلودگی تا حدی به میزان چسبندگی آن به ماسه بستگی دارد.

یک شستشوی ساده و مرحله طبقه بندی هیدرولیکی ممکن است آلاینده های ریز به راحتی پراکنده شده را حذف کند. پوشش‌های رسی با چسبندگی قوی‌تر یا توده‌های رسی ممکن است قبل از جداسازی مؤثر نیاز به ساییدگی یا شستشوی اضافی داشته باشند. این تمایز مهم است زیرا جداسازی هیدرولیکی نمی تواند آلاینده هایی را که ابتدا به اندازه کافی از ذرات بزرگتر آزاد نشده اند حذف کند.

برای مثال، یک قطعه از مواد غنی از خاک رس که به صورت یک توده نسبتاً بزرگ باقی می‌ماند ممکن است رفتار متفاوتی با ذرات خاک رس پراکنده در آب شستشو داشته باشد. اگر فرآیند شستشو نتواند آلودگی را از بین ببرد، افزایش سرریز آب به تنهایی ممکن است مشکل اساسی را اصلاح نکند. بنابراین اولین قدم این است که مشخص شود چه چیزی باید حذف شود و آیا می توان آلاینده ها را تحت شرایط شستشوی پیشنهادی جدا کرد.

جریمه های ناخواسته در مقابل شن و ماسه ریز قابل فروش

همه مواد خوب زباله نیستند. یک محصول ماسه ای ممکن است به نسبت کنترل شده ای از ذرات معدنی کوچکتر نیاز داشته باشد تا درجه بندی مورد نظر خود را برآورده کند. حذف بیش از حد از آن کسر می تواند توزیع اندازه ذرات را تغییر دهد و مقدار محصول قابل فروش را کاهش دهد.

این بدان معنی است که یک کارخانه شستشو نباید صرفاً با جرم مواد تخلیه شده با دوغاب ارزیابی شود. سرریز ممکن است حاوی خاک رس و سیلت ناخواسته باشد، اما همچنین ممکن است حاوی ذرات شن و ماسه ریز باشد که در محصول نهایی مورد نظر تعلق دارد.

این تمایز به ویژه برای شن و ماسه تولیدی مهم است، جایی که فرآیندهای خرد کردن و شکل دادن می توانند مقادیر قابل توجهی از ذرات معدنی ریز تولید کنند. اینکه آیا آن ذرات باید در محصول باقی بمانند به کاربرد مورد نظر و الزامات پذیرش قابل اجرا بستگی دارد. تولید کننده ای که شن و ماسه بتن، ماسه ملات یا سایر محصولات دانه بندی شده دیگر را تامین می کند ممکن است با محدودیت های متفاوتی در محتوای ریز و درجه بندی مواجه شود.

در نتیجه، یک بررسی مفید قابل شستشو باید شامل آنالیز اندازه ذرات و ارزیابی ماهیت مواد ریز باشد.

درجه بندی خوراک و الزامات کیفیت محصول

درجه بندی خوراک تعیین می کند که قبل از شروع شستشو چه مقدار ماده در هر محدوده اندازه ذرات موجود است. اگر یک خوراک در حال حاضر حاوی مواد بسیار کمی در بخش شن ریز مورد نیاز باشد، مدار شستشو نمی تواند آن ذرات از دست رفته را تولید کند. مراحل خرد کردن و طبقه بندی بالادست باید بازنگری شود.

برعکس، هنگامی که خوراک حاوی ریزدانه های نامطلوب بیش از حد باشد، سیستم شستشو باید به اندازه کافی از آن کسر را بدون از دست دادن مقادیر بیش از حد ماسه قابل قبول حذف کند.

بنابراین یک ارزیابی معنی دار تجهیزات باید توزیع اندازه ذرات خشک ماسه ورودی، درجه بندی محصول نهایی مورد نیاز، مقدار و ویژگی های خاک رس یا سیلت ناخواسته، و توزیع مورد انتظار جامدات بین محصول شسته شده و سرریز را مقایسه کند. مرز جداسازی مورد نیاز باید قبل از انتخاب تنظیمات تجهیزات یا مراحل بازیابی اضافی تعریف شود.

چرا ماسه ریز با شستشو سرریز می کند؟

ته نشینی ذرات و جداسازی هیدرولیک

بسیاری از فرآیندهای شستشو و طبقه بندی شن و ماسه از تفاوت هایی در حرکت ذرات در آب استفاده می کنند. در شرایط ته نشینی ساده، ذرات بزرگتر یا متراکم تر معمولاً راحت تر از ذرات کوچکتر با شکل و چگالی مشابه ته نشین می شوند. با این حال، جداسازی واقعی تحت تأثیر شکل ذرات، غلظت، تلاطم و شرایط هیدرولیکی داخل تجهیزات است.

ذرات ریز ممکن است به اندازه کافی معلق بمانند تا به سمت خروجی سرریز حرکت کنند. جدایی لزوماً تیز نیست. یک طبقه‌بندی هیدرولیک ممکن است به بخشی از ذرات در نزدیکی مرز جداسازی مؤثر خود اجازه دهد تا به هر یک از جریان‌ها گزارش دهند.

به همین دلیل است که یک مدار شستشو می تواند شن و ماسه ریز ارزشمند را از دست بدهد، حتی زمانی که تجهیزات به صورت مکانیکی کار می کنند. نتیجه به شرایط عملیاتی و توزیع اندازه ذرات خوراک بستگی دارد، نه صرفاً به عملکرد تجهیزات شستشو.

چگونه جریان آب ذرات ریز را حمل می کند

جریان آب در طول شستشو چندین عملکرد مهم را انجام می دهد. می تواند به پراکندگی مواد ریز، حرکت مواد جامد ناخواسته به سمت تخلیه و حفظ شرایط هیدرولیکی مورد نیاز برای جداسازی کمک کند. اما تغییر جریان انتقال ذرات را نیز تغییر می دهد.

هنگامی که سرعت آب و تلاطم در یک منطقه جدایی خاص افزایش می یابد، ذراتی که در غیر این صورت ته نشین می شوند یا با محصول باقی می مانند ممکن است به سمت سرریز منتقل شوند. این بدان معنا نیست که هر افزایش در جریان آب به طور خودکار از دست دادن شن و ماسه را افزایش می دهد. نتیجه به هندسه تجهیزات، غلظت خوراک، بارگیری هیدرولیک و مکانیسم جداسازی بستگی دارد.

این بدان معناست که جریان آب نباید بدون در نظر گرفتن بازیابی محصول تنظیم شود. اگر پس از تنظیم فرآیند، سرریز با مواد جامد سنگین‌تر شود، باید نمونه‌ای معرف برای تعیین اینکه آن جامدات واقعاً حاوی چه چیزی هستند، گرفته شود. ظاهر بصری به تنهایی نمی تواند تعیین کند که آیا مدار شن و ماسه قابل فروش را از دست می دهد یا خاک رس و سیلت عمدتاً ناخواسته را از بین می برد.

شدت شستشو در مقابل بازیابی محصول

یک سیستم شستشو باید دو وظیفه مرتبط اما متمایز را انجام دهد: حذف آلودگی های ناخواسته و جداسازی آن از محصول مفید. تحریک بیشتر ممکن است در برخی شرایط آزادسازی آلاینده را بهبود بخشد. جریان هیدرولیکی بیشتر ممکن است انتقال ریزه های آزاد شده به سمت جریان زباله را بهبود بخشد. هیچ کدام از این تنظیمات، بازده کلی محصول را بهتر تضمین نمی کند.

یک ارزیابی عملکرد مفید، هم کاهش آلودگی ناخواسته و هم بازیابی موادی را که الزامات محصول مورد نظر را برآورده می کند، اندازه گیری می کند. اگر تمیز کردن بهبود یابد اما محصول مقدار زیادی از کسر ریز مورد نیاز خود را از دست بدهد، ممکن است فرآیند به تنظیمات طبقه بندی، مرحله بازیابی یا روش آماده سازی بالادست متفاوت نیاز داشته باشد.

هدف حذف حداکثر جریمه نیست. این یک محصول نهایی قابل قبول با نرخ بازیابی مناسب از نظر فنی و اقتصادی است.

چه زمانی تجهیزات اضافی بازیابی شن و ماسه قابل توجیه است؟

اندازه گیری مواد جامد از دست رفته در سرریز

قبل از افزودن یک سیستم بازیابی، اپراتور باید تعیین کند که آیا سرریز موجود حاوی محصول قابل بازیافت کافی برای توجیه پردازش بیشتر است یا خیر. این به چیزی بیش از مشاهده آب کدر نیاز دارد. نمونه سرریز معرف باید جمع آوری شود و غلظت جامدات و توزیع اندازه ذرات باید اندازه گیری شود.

سپس جریان جامدات خشک خارج شده در سرریز را می توان از روی جریان دوغاب و غلظت مواد جامد، با استفاده از اندازه گیری بر اساس جرم ثابت، تخمین زد. سوال بعدی این است که چه نسبتی از آن جامدات در مشخصات شن نهایی مورد نیاز قرار می گیرد.

اگر بیشتر جامدات سرریز از خاک رس و سیلت نامطلوب تشکیل شده باشد، بازیابی آنها ممکن است کیفیت محصول را کاهش دهد. اگر یک کسر معنی دار از دانه های شن قابل قبول تشکیل شده باشد، جداسازی اضافی ممکن است ارزش ارزیابی داشته باشد.

برای نتایج قابل اعتماد، نمونه برداری باید به جای یک لحظه واحد که کارخانه به طور غیرمعمول تمیز، بیش از حد بار شده یا تغذیه نشده است، شرایط عملکردی را پوشش دهد.

گزینه های بازیابی مبتنی بر هیدروسیکلون

هیدروسیکلون را می توان در برخی از مدارهای شستشو برای طبقه بندی دوغاب و بازیابی بخشی از کسر ماسه ای که در غیر این صورت با سرریز آب شستشو خارج می شود، استفاده کرد. در یک آرایش معمولی، دوغاب تحت فشار به سیکلون تحویل داده می شود. جریان داخلی حاصل، ذرات را بر اساس رفتار آنها در شرایط هیدرولیکی تجهیزات جدا می کند.

جریان زیرین عموماً با مواد جامد درشت تر یا به راحتی جدا شده غنی می شود، در حالی که سرریز نسبت بیشتری از مواد و آب ریزتر را حمل می کند. با این حال، یک سیکلون یک برش کاملاً تیز به اندازه ذرات ایجاد نمی کند.

عملکرد آن به عواملی از جمله هندسه سیکلون، فشار خوراک، غلظت جامدات، خواص ذرات و شرایط عملیاتی انتخاب شده بستگی دارد. جامدات بازیافت شده ممکن است قبل از ادغام در ماسه نهایی نیاز به آبگیری اضافی داشته باشند.

بنابراین یک مدار بازیابی ممکن است شامل یک مخزن، پمپ، هیدروسیکلون و یک آرایش آبگیری مناسب باشد. اینها پیکربندی‌های احتمالی فرآیند صنعت هستند، نه بیانیه‌ای مبنی بر اینکه هر ماشین لباسشویی RION شامل تجهیزات بازیابی هیدروسیکلون است.

تطبیق سیستم های بازیابی با شرایط دوغاب

یک سیستم بازیابی باید بر اساس شرایط واقعی دوغاب انتخاب شود. تغییر بیش از حد در غلظت خوراک می تواند رفتار جداسازی را تغییر دهد. عملکرد یا فشار ناسازگار پمپ نیز ممکن است نتایج بازیابی را کمتر قابل پیش بینی کند.

توزیع اندازه ذرات کسر بازیابی شده هدف بسیار مهم است. بازیابی مواد صرفاً به این دلیل که در سرریز وجود دارد، اگر آن ماده در محصول نهایی تعلق نداشته باشد، ممکن است نتیجه معکوس داشته باشد.

انتخاب تجهیزات باید جرم قابل بازیافت مورد انتظار، دقت جداسازی، نیازهای آبگیری پایین دست و تأثیر مواد بازیافتی بر درجه بندی نهایی را در نظر بگیرد. تجهیزات بازیابی اضافی همچنین هزینه سرمایه، مصرف انرژی، تعمیر و نگهداری و پیچیدگی فرآیند را معرفی می کند.

زمانی توجیه می شود که بازیابی محصول و مزایای عملیاتی اندازه گیری شده از آن الزامات اضافی پشتیبانی کند - نه صرفاً به این دلیل که برخی از مواد جامد در فاضلاب قابل مشاهده هستند.

چگونه باید مصرف آب و حمل و نقل دوغاب را ارزیابی کرد؟

آب شیرین، آب بازیافتی و تلفات فرآیند

یک کارخانه شستشو ممکن است حجم قابل توجهی از آب را بدون مصرف کل آن به عنوان آب آرایشی تازه به گردش درآورد. این تمایز هنگام ارزیابی تقاضای آب ضروری است. جریان ناخالص آب از طریق تجهیزات شستشو شامل آب تازه و آب گردشی است که در آن یک حلقه بازیابی نصب شده است.

برای جایگزینی آب خروجی از سیستم با محصول مرطوب، دوغاب تخلیه شده، تبخیر، نشت و سایر تلفات، پس از محاسبه هر گونه آب خارجی وارد فرآیند، به آب واقعی نیاز است.

برای تعادل آب در حالت پایدار ساده بدون ورودی آب دیگر: آب تازه آرایش = خروج آب از محصول + خروج آب با باطله + سایر تلفات آب جبران نشده. این فرض می کند که موجودی در گردش در طول دوره اندازه گیری افزایش یا کاهش نمی یابد.

در طول راه اندازی، خاموش شدن یا تغییر در ذخیره سازی حوضچه، تغییر در آب ذخیره شده نیز باید لحاظ شود. بنابراین، کارخانه ای که از نرخ گردش داخلی بالا استفاده می کند، ممکن است نیاز به آب شیرین نسبتاً کمی داشته باشد، اگر بخش زیادی از آب فرآیند آن با موفقیت بازیافت شود.

برعکس، عملکرد ضعیف ته نشینی یا خروج آب بیش از حد با دوغاب زباله می تواند تقاضای مواد را افزایش دهد. مصرف آب باید همیشه با مرز سیستم و مبنای عملیاتی مشخص گزارش شود.

جامدات دوغاب و بارهای سیستم ته نشینی

تجهیزات شستشو تنها بخشی از مدار پردازش مصالح مرطوب است. سرریز باید مدیریت شود، به ویژه در جایی که حاوی مواد جامد معلق ریز قابل توجهی است. اگر دوغاب به حوضچه ته نشینی تخلیه شود، تجمع مواد جامد به تدریج ظرفیت ذخیره سازی موجود را کاهش می دهد. حذف دوره ای جامدات ممکن است برای حفظ عملکرد موثر ضروری باشد.

آرایش تصفیه باید هم جریان هیدرولیک و هم جرم مواد جامد ورودی به سیستم را در نظر بگیرد. حوضچه ای که بتواند حجم آب مورد نیاز را در خود جای دهد، در صورتی که بارگذاری رسوب آن بیش از حد باشد، ممکن است همچنان کارکرد آن دشوار باشد.

بسته به شرایط پروژه، عناصر فرآیند ممکن شامل حوضچه‌های ته‌نشینی، تجهیزات شفاف‌سازی، سیستم‌های ضخیم‌سازی و آب‌گیری مکانیکی می‌شوند. مناسب بودن هر گزینه به ویژگی های جامدات، زمین موجود، نیازهای تخلیه، هزینه های عملیاتی و روش مورد نظر استفاده مجدد از آب بستگی دارد.

برای ارزیابی خریداران تجهیزات شستشوی شن و ماسه، امکانات مدیریت آب و دوغاب مورد نیاز باید به عنوان بخشی از مدار شستشوی کامل بررسی شود، نه اینکه به عنوان لوازم جانبی نامرتبط در نظر گرفته شود.

چگونه کیفیت آب بازیافتی بر شستشو تأثیر می گذارد

آب فرآیند بازیافتی ارزشمند است زیرا می تواند تقاضای آب شیرین را کاهش دهد، اما کیفیت آب باید برای فرآیند جداسازی مورد نظر مناسب باقی بماند. آب حاوی غلظت بالایی از خاک رس معلق و سیلت می تواند شرایط هیدرولیک در مدار شستشو را تغییر دهد و ممکن است خطر حمل مواد ریز به محصول نهایی را افزایش دهد.

اثرات به غلظت جامدات معلق، ترکیب معدنی، شیمی آب و پیکربندی تجهیزات بستگی دارد. بنابراین سیستم تصفیه باید بتواند کیفیت آب را در محدوده مورد نیاز برای شستشوی مطمئن حفظ کند.

اپراتورهایی که با کیفیت شن و ماسه ناسازگار مواجه هستند باید نه تنها تنظیمات تجهیزات شستشو، بلکه تغییرات در محتوای جامد آب بازیافتی را نیز بررسی کنند. بازیافت آب و کیفیت محصول ملاحظات مهندسی مرتبط هستند.

چگونه آبگیری بر کار با شن و ماسه تمام شده تأثیر می گذارد؟

رطوبت باقیمانده پس از شستشو

شن و ماسه شسته به طور کلی یک مرحله پردازش مرطوب با آب حفظ شده بین و اطراف ذرات آن باقی می ماند. مقدار باقی مانده به درجه بندی مواد، شکل ذرات، مکانیسم آبگیری و زمان در دسترس برای زهکشی بستگی دارد.

ماسه ریز معمولاً نسبت به مواد درشت تر چالش های آبگیری بیشتری را ایجاد می کند زیرا منافذ کوچکتر و نیروهای مویرگی می توانند آب بیشتری را حفظ کنند. ماشین لباسشویی ممکن است آلاینده های ناخواسته را بدون تولید شن و ماسه در رطوبت مورد نیاز برای انتقال فوری، انبار کردن یا جابجایی بیشتر به طور موثر حذف کند.

بنابراین عملکرد تمیز کردن و عملکرد آبگیری باید جداگانه اندازه گیری شود.

انباشت و انتقال شن و ماسه مرطوب

رطوبت بیش از حد می تواند بر ویژگی های جابجایی ماسه نهایی تأثیر بگذارد. مواد مرطوب ممکن است به سطوح تجهیزات بچسبند، در نقاط انتقال جمع شوند یا آب را به منطقه ذخیره تخلیه کنند. تغییر در میزان رطوبت نیز می تواند بر چگالی ظاهری و تفسیر تناژ تولید تأثیر بگذارد.

به همین دلیل، قرائت تناژ مرطوب نباید به طور خودکار به عنوان همان مقدار ماسه خشک قابل فروش در نظر گرفته شود. اگر بازده تولید در حال ارزیابی است، اندازه‌گیری‌ها باید به پایه جامد خشک ثابت تبدیل شوند.

زهکشی انبارها، مدیریت رواناب و طراحی نوار نقاله نیز باید در جایی که انتظار می رود رطوبت محصول متفاوت باشد در نظر گرفته شود.

هنگامی که آبگیری اضافی مورد نیاز است

هنگامی که رطوبت باقیمانده از تجهیزات شستشو از الزامات حمل و نقل بعدی یا تحویل محصول فراتر رود، ممکن است یک مرحله آبگیری جداگانه توجیه شود. صفحه های آبگیری و سایر تجهیزات مناسب را می توان بسته به توزیع اندازه ذرات و ترتیب فرآیند در نظر گرفت.

این تصمیم باید با اندازه گیری رطوبت واقعی محصول و یک هدف حمل و نقل تعریف شده پشتیبانی شود. آبگیری اضافی به طور خودکار حذف خاک رس یا بازیابی ماسه ریز را بهبود نمی بخشد. به یک هدف فرآیند متفاوت می پردازد.

بنابراین یک مدار شستشو که به درستی طراحی شده باشد ممکن است به مراحل تجهیزات جداگانه برای تمیز کردن، طبقه بندی هیدرولیک، بازیابی ذرات ریز و کاهش رطوبت نیاز داشته باشد. ترکیب همه اینها در یک رقم عملکرد نامشخص، مقایسه تجهیزات را کمتر قابل اعتماد می کند.

خریداران چگونه می توانند عملکرد واقعی شستشو را ارزیابی کنند؟

نمونه برداری خوراک، شن و ماسه شسته شده و سرریز

مفیدترین ارزیابی عملکرد شستشو با اندازه گیری در نقاط اصلی ورود و خروج مواد شروع می شود. نمونه های معرف باید از خوراک ورودی، محصول شسته شده و سرریز یا جریان زباله گرفته شود. نمونه ها باید با دبی های اندازه گیری شده یا معقول تعیین شده در یک بازه عملیاتی مشابه همراه باشند.

برای هر جریان، اندازه‌گیری‌های مربوطه ممکن است شامل توزیع اندازه ذرات، محتوای جامدات خشک، رطوبت و مقدار آلودگی ناخواسته باشد. روش‌های نمونه‌گیری باید تفکیک و تنوع فرآیند را نیز در نظر بگیرند.

نمونه ای که از سطح یک انبار یا یک مکان جدا شده در یک کانال دوغاب گرفته می شود ممکن است کل جریان مواد را نشان ندهد. در مواردی که از نتایج برای پذیرش تجهیزات یا تضمین فرآیند استفاده می شود، طرح نمونه برداری و روش های آزمایش باید قبل از شروع ارزیابی توافق شود.

ایجاد تعادل شن و آب

یک مثال ساده را در نظر بگیرید که در آن خوراک ورودی حاوی 100 تن در ساعت جامدات خشک است. فرض کنید اندازه گیری ها نشان می دهد که 88 تن در ساعت به محصول شسته شده گزارش می شود و 12 تن در ساعت از جریان زباله یا سرریز خارج می شود. تعادل کل جامدات خشک پس از آن است 100 = 88 + 12.

بازیابی کلی جامدات خشک در جریان محصول است 88 / 100 × 100 = 88٪. اما این رقم ثابت نمی کند که 88 درصد شن و ماسه با ارزش بازیافت شده است. خروجی 12 تن در ساعت از مدار ممکن است حاوی ریزدانه های ناخواسته و ذراتی باشد که الزامات محصول نهایی را برآورده می کند.

برای تخمین بازیابی ماسه قابل فروش، اپراتور باید جرم کسر ذرات هدف ورودی و خروجی از هر جریان را تعیین کند. به عنوان مثال، فرض کنید تجزیه و تحلیل اندازه ذرات، 90 تن در ساعت ماسه هدف را در خوراک و 85 تن در ساعت از آن کسر هدف را در محصول نهایی شناسایی می‌کند. بازیابی کسر هدف پس از آن خواهد بود 85 / 90 × 100 ≈ 94.4٪.

همه مقادیر بالا گویا هستند و نتایج تست تجهیزات RION نیستند. آنها نشان می دهند که چرا بازیابی کل مواد جامد و بازیافت مفید ماسه اندازه گیری های متفاوتی هستند.

یک بیلان آب جداگانه باید برای آب ورودی با خوراک مرطوب، تامین مواد آرایشی تازه، جریان بازیافتی، رطوبت محصول و تخلیه فاضلاب در نظر گرفته شود. استفاده از جامدات خشک و پایه های آب قابل مقایسه به تمایز افت واقعی محصول از تفاوت های ناشی از تغییر رطوبت کمک می کند.

مقایسه نتایج تمیز کردن، بازیابی و آبگیری

یک ارزیابی پذیرش عملی باید هر هدف فرآیند اصلی را جداگانه ارزیابی کند.

هیچ اندازه گیری واحدی کل فرآیند را ثبت نمی کند. مدار شستشو که ماسه بسیار تمیزی تولید می کند اما ریزدانه های با ارزش زیادی را از دست می دهد، ممکن است از نظر تجاری جذاب نباشد. مداری با بازیابی مواد جامد بالا نیز ممکن است نامناسب باشد اگر خاک رس غیرقابل قبولی را حفظ کند یا درجه بندی اشتباهی ایجاد کند.

بهترین پیکربندی با کیفیت محصول مشخص شده مطابقت دارد و در عین حال تعادل معقولی از بازیابی، تقاضای آب و نیازهای عملیاتی را حفظ می کند.

چه داده هایی باید برای پیشنهاد تجهیزات شستشوی شن و ماسه ارائه شود؟

درجه بندی خوراک، محتوای خاک رس و مشخصات محصول

قبل از انتخاب تجهیزات، خریداران باید ویژگی های موادی را که در واقع وارد مدار شستشو می شوند، تعیین کنند. اطلاعات مربوطه شامل توزیع اندازه ذرات خوراک، مقدار مواد زیر محدوده جداسازی مورد نظر، محتوای رس، حداکثر اندازه ذرات و نوسانات مورد انتظار در کیفیت خوراک است.

در جایی که خاک رس وجود دارد، خریدار باید روشن کند که آیا این خاک عمدتاً به صورت ریزدانه ها، پوشش ها یا توده های پراکنده رخ می دهد. معیارهای درجه بندی و تمیزی محصول نهایی مورد نیاز باید به طور جداگانه از داده های خوراک ورودی ارائه شود.

اگر شن و ماسه توسط تجهیزات خرد کردن یا شکل دهی بالادست تولید شود، مانند الف ماسه ساز VSIدرجه بندی حاصل از آن باید به جای استنباط از دسته تجهیزات به تنهایی اندازه گیری شود.

ترتیبات غربالگری بالادست نیز می تواند بر توزیع اندازه ذرات ورودی به شستشو تأثیر بگذارد. RION صفحه نمایش ویبره یکی از دسته بندی محصولات مرتبط در خط پردازش کل است.

بازده مورد نیاز و شرایط آب

یک پیشنهاد باید به وضوح بیان کند که آیا ظرفیت تولید به صورت خوراک مرطوب، جامدات خوراک خشک یا محصول نهایی بیان می شود. این مقادیر قابل تعویض نیستند.

تامین کننده تجهیزات همچنین به اطلاعاتی در مورد آب فرآیند موجود، نیاز به بازیافت، کیفیت آب مورد انتظار و گزینه های عملی برای جابجایی دوغاب نیاز دارد. اگر محل در دسترس بودن آب شیرین محدود یا فضای محدودی برای ته نشین شدن تأسیسات داشته باشد، این محدودیت ها ممکن است تأثیر عمده ای بر پیکربندی کلی شستشو داشته باشد.

ظرفیت به تنهایی برای تعریف یک فرآیند کامل شستشو کافی نیست.

محدوده تجهیزات و محدودیت های سایت

خریدار و تامین کننده تجهیزات باید مشخص کنند که کدام مراحل فرآیند در محدوده پیشنهادی گنجانده شده است. یک واشر اصلی، یک واشر با بازیافت شن ریز جداگانه و یک مدار کامل که شامل تصفیه آب و آبگیری محصول است، سیستم‌های هم ارز نیستند.

این پیشنهاد باید رابط های تجهیزات، تاسیسات، پایه ها، فضای نصب در دسترس و هر گونه الزامات مدیریت پایین دست را مشخص کند. همچنین باید مشخص کند که چگونه درجه بندی محصول نهایی، بازیافت و رطوبت اندازه گیری می شود که این نتایج بخشی از الزامات پروژه است.

RION فراهم می کند ماسه شوی تجهیزات برای کاربردهای پردازش کل برای یک بحث خاص پروژه، خریداران می توانند داده های خوراک نماینده، درجه بندی شن و ماسه مورد نیاز، توان عملیاتی و شرایط سایت را از طریق صفحه تماس RION.

موثرترین مدار شستشوی شن و ماسه لزوما مداری نیست که بیشترین مقدار مواد ریز را حذف کند. این آلاینده هایی است که باید دفع شوند، نسبت مناسبی از شن و ماسه با ارزش را حفظ می کند و در محدوده آب و محدودیت های جابجایی سایت عمل می کند.

دستیابی به این تعادل با درک خوراک واقعی و اندازه‌گیری جایی که هم جامدات و هم آب در طول فرآیند می‌روند شروع می‌شود.